அத்வைத வேதாந்தமும் செயற்கை நுண்ணறிவும்

By

தத்துவம் என்பது அறிவியல், ஆன்மிகம், அரசியல் என பல தளங்களில் விரிவடைந்து விவாதத்திற்கு உட்படக்கூடியது. அதுபோல, அத்வைத தத்துவமும் ஆன்மிகம், அரசியல், அறிவியல் மற்றும் பல மேற்கத்திய தத்துவங்களுடன் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. அத்வைத தத்துவம் வாழ்க்கையில் மோட்சத்திற்கான (liberation) வழியாக சுயத்தை உணர்தல் என்ற ஞான தேடலை முன்வைக்கிறது. இந்நிலையில், இந்த ஞான தேடலின் சரியான அறிவை பெறுவதற்காக ஆறு பிரமாணங்களை அத்வைத வேதாந்தம் முன்வைக்கிறது.

இந்த ஆறு பிரமாணங்கள் யதார்த்தத்தின் தன்மை, சுயம் மற்றும் non-duality ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்கான அடிப்படையாக செயல்படுகின்றன. அவை:

1. பிரத்யக்ஷம் (Perception):

நேரடி உணர்வுகள் மூலம் பெறப்படும் அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

  • உதாரணம்: மரத்தை காணுதல், ஒலியை கேட்குதல் போன்ற அனுபவங்கள்.
  • இவை நமது புலனுணர்வுகளால் நேரடியாக அறியப்படும் அறிவாகும்.

2. அனுமானம் (Inference):

நடந்த நிகழ்வுகள் அல்லது அறியப்பட்ட உண்மைகளின் அடிப்படையில் ஒரு விஷயத்தை தர்க்கரீதியாக ஊகித்து புரிந்து கொள்வது.

  • உதாரணம்: மலை மீது புகை காணப்படும்போது, அங்கு தீ இருக்கிறது என தெரிந்து கொள்வது.

3. உபமானம் (Comparison):

உருவகம் அல்லது ஒப்பீட்டின் மூலம் அறிவைப் பெறுவது.

  • உதாரணம்: ஒரு புதிய பொருளை விளக்க அல்லது புரிந்து கொள்ள, மற்றொரு அறிந்த பொருளின் உதாரணத்துடன் ஒப்பிடுதல்.

4. சப்த ப்ரமாணம் (Verbal Testimony):

ஏற்கனவே உள்ள நூல்கள், சொற்கள் அல்லது நம்பகமான வாக்குகளிலிருந்து அறிவைப் பெறுவது.

  • உதாரணம்: வேதங்கள் மற்றும் உபநிஷத்துகளில் உள்ள வாக்கியங்களின் மூலம் ஆன்மிக ஞானம் பெறுதல்.

5. அனுபலப்தி (Non-Perception):

ஏதோ ஒன்றின் இல்லாமையை (absence) அடிப்படையாகக் கொண்டு அறிவைப் பெறுவது.

  • உதாரணம்: ஒரு அறையில் உட்பொருள் இல்லாததைக் காணாமையின் மூலம் அந்த அறையில் அது இல்லை என்று அறிதல்.

6. அர்த்தாபத்தி (Postulation):

நேரடியாக காண முடியாத ஒன்றை அதன் விளைவுகளின் அடிப்படையில் யூகித்து விளக்கமளிக்கின்றது.

  • உதாரணம்: ஒரு மனிதர் பகலில் உணவு கொள்ளவில்லை, ஆனால் ஆரோக்கியமாக உள்ளார் என்றால், அவர் இரவில் உணவுக்கொள்கின்றார் என கருதுவது.

அத்வைத பிரமாணங்கள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI):

அத்வைத தத்துவத்தின் பிரமாணங்களை போல, செயற்கை நுண்ணறிவும் (AI) தனது அறிவை பெறுவதற்கு தரவு, அல்காரிதம், வடிவமைப்புகள் மற்றும் கணிப்பொறி முறைமைகள் ஆகியவற்றை நம்புகிறது. இவை AI-யின் முடிவுகளை அறிவு பெற உதவுகின்றன.

  1. Perception (பிரத்யக்ஷம்):
    AI தனது சென்சார்கள் மற்றும் உள்ளீட்டு தரவுகளின் மூலம் சுற்றுப்புற சூழலை நேரடியாக உணர முடியும்.
  • உதாரணம்: ஒரு தானியங்கிய கார் (self-driving car) சுற்றுப்புறத்தை உணர்ந்து செயல்படுவது.
  1. Inference (அனுமானம்):
    AI, நியூரல் நெட்வொர்க் போன்ற முறைமைகளின் அடிப்படையில் தர்க்கரீதியான முடிவுகளை எடுக்கிறது.
  • உதாரணம்: ஒரு பொருள் காணப்படும்போது அதன் வகையைத் தீர்மானித்தல்.
  1. Comparison (உபமானம்):
    AI, மெஷின் லெர்னிங்கின் மூலம் புதிய தரவுகளை ஏற்கனவே உள்ள தரவுகளுடன் ஒப்பிட்டு புரிந்துகொள்கிறது.
  • உதாரணம்: அடையாளம் காணும் மென்பொருள் (image recognition) புதிய படங்களை பழைய படங்களுடன் ஒப்பிட்டு அறிதல்.

  1. Verbal Testimony (சப்தம்):
    AI தரவுகள் மற்றும் நிரல்களில் (coded information) அடிப்படையாக இயங்குகிறது. இதன் தரவுகளை உருவாக்கியவர்கள் அல்லது தரவுத்தொகுப்புகள் நம்பகமான ஆதாரமாக செயல்படுகின்றன.

  2. Non-Perception (அனுபலப்தி):
    AI, ஏதோ ஒன்று இல்லாததின் மூலம் முடிவுகளை எடுக்க முடியும்.

  • உதாரணம்: படத்திலுள்ள அம்சங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு பொருள் இல்லாமையை உறுதிப்படுத்துதல்.
  1. Postulation (அர்த்தாபத்தி):
    AI-யின் predictive modelling மற்றும் assumption-based learning முறைகள், அர்த்தாபத்தி முறையை ஒத்ததாகும்.
  • உதாரணம்: மெஷின் லெர்னிங் தரவுகளின் அடிப்படையில் எதிர்காலப் பயனாளரின் நடத்தைப் பற்றிய முடிவுகளை எடுப்பது.


அத்வைத தத்துவத்தின் பிரமாண முறைகள் மிக ஆழ்ந்த தத்துவ ரீதியான விளக்கங்களை வழங்குகின்றன. AI, அதே மாதிரியான முறைமைகளைப் பயன்படுத்தினாலும், அவை எண்ணிப்பார்க்கக்கூடிய (computational) மற்றும் புள்ளிவிவர அடிப்படையிலான முடிவுகளுக்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்டவை.


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

இந்து ஞான மரபில் ஆறு தரிசனங்கள்

By
Image
இந்து ஞான மரபு என்பது வெறும் இறை வழிபாட்டையும் சடங்குகளையும் மட்டும் கொண்டதல்ல அவை பல தத்துவங்களையும் தரிசங்களையும் உள்ளடக்கியவை. நமது இந்து மரபில் வேதா காலம் முதல் தற்போது வரை அதன் தேடல் எவ்வாறு இப்பிரபஞ்சமும் அதன் உயிர்களும் தோன்றின என்பதே. இப்பிரபஞ்ச தோற்றத்தை வகுத்துக்கொள்ள பல தத்துவங்கள் உருவாகின, அந்த தத்துவங்கள் விரிவடைந்து தரிசனங்களா மாறின, தரிசனங்கள் ஒரு எல்லையில் இறைவழிபாடாக மாறி மதங்களானது. இப்படி இந்திய ஞான மரபில் உருவான மதங்கள்தான் ஷண்மதம், சமணம் மற்றும் பௌத்தமாகும். முதலில் தத்துவம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட துறையில் உருவாகுகின்ற தர்க்களின் தொகுப்பாகும். தர்க்கரீதியாலான சிந்தனைகளின் தொகுப்பே தத்துவமாகும். ஒரு தத்துவ சிந்தனையில் உருவான கருத்து சித்தாந்தமாக விரிவடைந்து, பிற அறிவு துறைகளில் உள்ளவற்றையும் விளக்க முற்படுவதே தரிசனமாகும். இந்த தரிசனங்கள் இந்து மெய் ஞானங்களின் வரிசையேயாகும். இந்து ஞான மரபு என்பது தரிசனங்கள் தனது கற்பனை மற்றும் உள்ளுணர்வால்  விரிவடைந்து இறை வழிபாடாக மாறும்போது மதங்களா உருவாகுகின்றன. அப்படி இந்து ஞான மரபில் உதித்தவை சைவம், வைணவம், சாக்தே...
Read more

ஆதிசங்கரரின் அத்வைதம்

By
Image
 கடவுளும் அணைத்து உயிரினங்களும் சமம் என்ற வகையில் கடவுளிடம் சாமானியனை நெருக்கமாக கொண்டு சேர்த்த தத்துவம்தான் ஆதிசங்கரரின் அத்வைதம்.  சங்கரரின் காலத்தில் இந்து மரபு சமண பௌத்த தத்துவங்களின் தாக்கத்தாலும் கர்ம மார்க்கத்தின் சடங்குகளாலும் திசைமாறி  சிதறுண்டது. இவ்வாறு சிதறுண்ட கிடந்த இந்து மரபை ஒருங்கிணைத்து காலத்திற்கு ஏற்ப தனது ஞான மார்க்கத்தின் மூலம் கட்டி எழுப்பியவர் சங்கரர். பௌத்ததின் உயரிய கருத்துக்களையும் வேதத்தின் ஞான காண்டத்தையும் உள்வாங்கிக்கொண்டு உருவான தத்துவமே அத்வைதமாகும். சங்கரரின் அத்வைத தத்துவம் என்பது, பிரமம்மும் ஆத்மாவும் ஒன்றே இரண்டல்ல என்பதாகும்(Non duality state). ஜீவாத்மா இந்த மாறிக்கொண்டே இருக்கும் பிரபஞ்சத்தில் உள்ளவை எல்லாம் நிலையானது என்று தான் என்ற அகந்தையில் பிரம்மத்தால் உருவான மாயையில் சிக்கிக்கொண்டு உழல்கின்றது. எப்பொது ஜீவாத்மா தன்னை தானே உணர்ந்து(self realize) தான் பிரம்மத்தின் ஒரு அங்கம் என உணர்கிறதோ அப்போதே இந்த பிரபஞ்ச மாயையில் இருந்து விடுபட்டு முக்தி(liberal) அடைகிறது. இதை இன்றைய காலகட்டத்திருக்கு ஏற்ப புரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்றால் பிரம்ம...
Read more