துவைதம், அத்வைதம், விசிட்டாத்வைதம்

By
நவீன பௌதிக தத்துவங்களுடனும்  ஆன்மிக தத்துவங்களுடனும் தர்க்கரீதியாக வாதிட்டு தம்மை புதுப்பித்து கொண்டவை வேதாந்தங்கள். நமது இந்து மரபில் வேதா காலம் முதல் தற்போது வரை அதன் தேடல் எவ்வாறு இப்பிரபஞ்சமும் அதன் உயிர்களும் தோன்றின என்பதே. அதை சாங்கியம் போன்ற பௌதிக தரிசனங்கள் பருப்பொருளில் இருந்து தோன்றின என்று முன்வைக்கின்றன மற்றும் இன்றைய big bang theory போன்ற அறிவியில் தத்துவங்கள் சிறு வெடிப்பில் இருந்து universe தோன்றின என்று கூறினாலும். பௌதிக தத்துவங்களாலும் அறிவியலாலும் விளக்கமுடியாத சில பகுதிகள் உள்ளன அவற்றை தர்க்கரீதியாக விவாதித்து ஆன்மிக தத்துவங்கள் அந்த இடத்தை நிரப்பிவிடுகின்றன. 

உதாரணத்துக்கு பருப்பொருளில் இருந்து எவ்வாறு உயிர்கள் உருவாக முடியும்? பருப்பொருள் வெடித்து இப்பிரபஞ்சம் உருவாக உந்து விசையாக இருந்தது எது? அதன் ஆதிமூலம் என்ன? திட பொருளான உடலுக்கும் மனதுக்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன? இந்த இடத்தில் ஆன்மிக தத்துவங்கள் விளக்க முடியாத அந்த  இடைவெளியை ஆத்மா, பிரம்மம், பரமாத்மா மற்றும் பரம்பொருள் என்று பெயர் கொடுத்து நிரப்பிவிடுகின்றன. அதேசமயம் அவை பௌதிக வாதங்களையும் முழுமையாக மறுப்பதும்மில்லை. வேதாந்தங்கள் சாங்கியம், யோகம், வைசேஷிகம் மற்றும் நியாயம் போன்ற பௌதிக வாதங்களுடனும் விவாதித்தும் பிரம்மத்தை உபநிஷங்களிடம் விவாதித்தும் புதுப்பித்துக்கொண்டவை வேதாந்தங்கள்.

உடனே ஆன்மிக தத்துவங்களை குதர்க்கமாக அறிவியல் கண்ணோட்டத்தில் சிந்தித்து அதற்க்கு தரவுகளை கோரக்கூடாது. அது ஒருவரின் ஞான அல்லது சிந்தனைகளில் இருந்து தோன்றிய தத்துவங்கள். அந்த தத்துவார்த்தங்களில் இருந்து தேவையானவற்றை எடுத்துக்கொண்டு நமது சிந்தனைகளை விரிவடைய செய்ய வேண்டும். 

நமது வேதாந்தகளில் மிக முக்கிய மூன்று தத்துவங்கள் அத்வைதம், விசிஷ்டாத்வைதம் மற்றும் துவைதம்.

அத்வைதம்

பரமாத்வாவும் ஜீவாத்மாவும் ஒன்றே என்பதாகும். பிரம்மத்தில் இருந்து ஜீவாத்மா வேறுபடாத நிலை(இரண்டற்ற நிலை). இத்தத்துவம் ஆதிசங்கரரால்(கிபி 788-820) தொகுப்பட்டதாகும். தானே பிரம்மம் என்று உணர்வதே பரமாத்வை அடைவதற்கான வழி. பிரம்மத்தை தவிர இவ்வுலகில் நடைபெறும் செயல்கள் அனைத்தும் மாயை என்கிறது அத்வைதம். இந்த மாயையே மாயாவாத கோட்பாடு எனப்படுகிறது.

விசிஷ்டாத்வைதம்

சித்து அசித்து போன்ற பொருள்களுடன் கூடிய பிரம்மம் ஒன்றே என்பதாகும். பரம்பொருள் இப்பிரபஞ்ச உடல் என்றால் அதில் உள்ள உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற பொருட்கள் பரம்பொருளின் அங்கங்கள் ஆகும். இத்தத்துவம் ராமானுஜரால்(கிபி 1017-1137) தொகுப்பட்டதாகும். இறைவனை சரணாகதி அடைவதே பிரம்மத்தை அடைவதற்கான வழி.

துவைதம்

ஜீவாத்மா வேறு பரமாத்மா வேறு என்பது துவைதம் ஆகும். பரமாத்மா தனி ஜீவாத்மா தனி இரண்டும் ஒன்றன்று என்பதாகும். இத்தத்துவம் மத்வாச்சாரியாரால்(கிபி 1238 – 1317) தொகுப்பட்டதாகும். ஆதிசங்கரரின் அத்வைததையும் ராமானுஜரின் விசிஷ்டாத்வைததையும் இது ஏற்பதில்லை. ஞானமே பிரம்மத்தை அறியும் வழியாக உள்ளது.


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

அத்வைத வேதாந்தமும் செயற்கை நுண்ணறிவும்

By
Image
தத்துவம் என்பது அறிவியல், ஆன்மிகம், அரசியல் என பல தளங்களில் விரிவடைந்து விவாதத்திற்கு உட்படக்கூடியது. அதுபோல, அத்வைத தத்துவமும் ஆன்மிகம், அரசியல், அறிவியல் மற்றும் பல மேற்கத்திய தத்துவங்களுடன் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. அத்வைத தத்துவம் வாழ்க்கையில் மோட்சத்திற்கான (liberation) வழியாக சுயத்தை உணர்தல் என்ற ஞான தேடலை முன்வைக்கிறது. இந்நிலையில், இந்த ஞான தேடலின் சரியான அறிவை பெறுவதற்காக ஆறு பிரமாணங்களை அத்வைத வேதாந்தம் முன்வைக்கிறது. இந்த ஆறு பிரமாணங்கள் யதார்த்தத்தின் தன்மை, சுயம் மற்றும் non-duality ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்கான அடிப்படையாக செயல்படுகின்றன. அவை: 1. பிரத்யக்ஷம் (Perception): நேரடி உணர்வுகள் மூலம் பெறப்படும் அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. உதாரணம்: மரத்தை காணுதல், ஒலியை கேட்குதல் போன்ற அனுபவங்கள். இவை நமது புலனுணர்வுகளால் நேரடியாக அறியப்படும் அறிவாகும். 2. அனுமானம் (Inference): நடந்த நிகழ்வுகள் அல்லது அறியப்பட்ட உண்மைகளின் அடிப்படையில் ஒரு விஷயத்தை தர்க்கரீதியாக ஊகித்து புரிந்து கொள்வது. உதாரணம்: மலை மீது புகை காணப்படும்போது, அங்கு தீ இருக்கிறது என தெரிந்து கொள்வது. ...
Read more

இந்து ஞான மரபில் ஆறு தரிசனங்கள்

By
Image
இந்து ஞான மரபு என்பது வெறும் இறை வழிபாட்டையும் சடங்குகளையும் மட்டும் கொண்டதல்ல அவை பல தத்துவங்களையும் தரிசங்களையும் உள்ளடக்கியவை. நமது இந்து மரபில் வேதா காலம் முதல் தற்போது வரை அதன் தேடல் எவ்வாறு இப்பிரபஞ்சமும் அதன் உயிர்களும் தோன்றின என்பதே. இப்பிரபஞ்ச தோற்றத்தை வகுத்துக்கொள்ள பல தத்துவங்கள் உருவாகின, அந்த தத்துவங்கள் விரிவடைந்து தரிசனங்களா மாறின, தரிசனங்கள் ஒரு எல்லையில் இறைவழிபாடாக மாறி மதங்களானது. இப்படி இந்திய ஞான மரபில் உருவான மதங்கள்தான் ஷண்மதம், சமணம் மற்றும் பௌத்தமாகும். முதலில் தத்துவம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட துறையில் உருவாகுகின்ற தர்க்களின் தொகுப்பாகும். தர்க்கரீதியாலான சிந்தனைகளின் தொகுப்பே தத்துவமாகும். ஒரு தத்துவ சிந்தனையில் உருவான கருத்து சித்தாந்தமாக விரிவடைந்து, பிற அறிவு துறைகளில் உள்ளவற்றையும் விளக்க முற்படுவதே தரிசனமாகும். இந்த தரிசனங்கள் இந்து மெய் ஞானங்களின் வரிசையேயாகும். இந்து ஞான மரபு என்பது தரிசனங்கள் தனது கற்பனை மற்றும் உள்ளுணர்வால்  விரிவடைந்து இறை வழிபாடாக மாறும்போது மதங்களா உருவாகுகின்றன. அப்படி இந்து ஞான மரபில் உதித்தவை சைவம், வைணவம், சாக்தே...
Read more

ஆதிசங்கரரின் அத்வைதம்

By
Image
 கடவுளும் அணைத்து உயிரினங்களும் சமம் என்ற வகையில் கடவுளிடம் சாமானியனை நெருக்கமாக கொண்டு சேர்த்த தத்துவம்தான் ஆதிசங்கரரின் அத்வைதம்.  சங்கரரின் காலத்தில் இந்து மரபு சமண பௌத்த தத்துவங்களின் தாக்கத்தாலும் கர்ம மார்க்கத்தின் சடங்குகளாலும் திசைமாறி  சிதறுண்டது. இவ்வாறு சிதறுண்ட கிடந்த இந்து மரபை ஒருங்கிணைத்து காலத்திற்கு ஏற்ப தனது ஞான மார்க்கத்தின் மூலம் கட்டி எழுப்பியவர் சங்கரர். பௌத்ததின் உயரிய கருத்துக்களையும் வேதத்தின் ஞான காண்டத்தையும் உள்வாங்கிக்கொண்டு உருவான தத்துவமே அத்வைதமாகும். சங்கரரின் அத்வைத தத்துவம் என்பது, பிரமம்மும் ஆத்மாவும் ஒன்றே இரண்டல்ல என்பதாகும்(Non duality state). ஜீவாத்மா இந்த மாறிக்கொண்டே இருக்கும் பிரபஞ்சத்தில் உள்ளவை எல்லாம் நிலையானது என்று தான் என்ற அகந்தையில் பிரம்மத்தால் உருவான மாயையில் சிக்கிக்கொண்டு உழல்கின்றது. எப்பொது ஜீவாத்மா தன்னை தானே உணர்ந்து(self realize) தான் பிரம்மத்தின் ஒரு அங்கம் என உணர்கிறதோ அப்போதே இந்த பிரபஞ்ச மாயையில் இருந்து விடுபட்டு முக்தி(liberal) அடைகிறது. இதை இன்றைய காலகட்டத்திருக்கு ஏற்ப புரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்றால் பிரம்ம...
Read more